" Bo kobieta bez mężczyzny jest jak ryba bez roweru ".... II

Alicja z ledwością hamując wściekłość stanęła w progu pokoju, by bronić niczym lwica dostępu do dóbr doczesnych w nim zgromadzonych. Była ósma rano. Wielki niczym plażowa piłka, ciążowy brzuch dodatkowo odgradzał ją i dobytek od trzech dresiarzy. Jeden jako żywo przypominał jej krasnala, łatwiej by go było przeskoczyć niż obejść. Kufę miał natomiast zupełnie nie po krasnoludowemu tępą i wredną jak bulterier, choć porównanie to wypadło bardzo na niekorzyść psa. Wyglądała przy tym niemal jota w jotę jak orkowa gęba Garrosha, króla na Orgimmarze. Równie szpetna i nieskalana myśleniem. Drugi, był natomiast chudy i długi niczym przecinak. Szczurza gęba, kaprawe przekrwione oczka i mocno zaczerwieniony niczym sztandar armii radzieckiej nos, niezbicie wskazywały nie tylko na niecność charakteru, ale i zamiłowanie do trunków wszelakich. Najpewniej podłej proweniencji. Trzeci natomiast musiał być szefem pozostałej dwójki. Nie nosił gustownych ortalionowych dresików z imitacją pasków marki wiadomej, ani bucików w podobnym stylu. Całkiem niebrzydki nawet był, taką chłopięcą urodą rudego, piegowatego urwisa. Tylko zimne zielone ślepia i zaciśnięte w cienką linię usta - szefowa Alicji mawiała, że takie usta mają ludzie podli - psuły w całokształcie niezłą fizys.

" Bo kobieta bez mężczyzny jest jak ryba bez roweru....."

....nuciła  Alicja pod nosem wyrzucają z mozołem wielką i pękatą czerwoną torbę z balkonu czwartego piętra. W torbie zamknięte było kilka lat życia. Ich wspomnienie na równi z garderobą, gaciami i skarpetami leciało w dół do nieobecnego jeszcze właściciela, który upierał się zbyt długo, że czarodziejka gorzałka jest clue jago życia, a meta jak w kawałku Budki Suflera faktycznie była dwa kroki stąd. Dwa do nieba dwa do piekła. Jak w sam raz. Alicja w przeciwieństwie do zaobrączkowanego wybrała pierwszą ścieżkę.